Tο Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού δημοσιεύει το mέta Working Paper της Σίσσυς Βελισσαρίου με τίτλο Πρέπει η Αριστερά να κυβερνάει; Μαθήματα από την πρόσφατη ελληνική εμπειρία. Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

DOI: 10.55405/mwp16gr

Σύνοψη

Η Σίσσυ Βελισσαρίου εξετάζει το ερώτημα: Αριστερά και «Κυβερνησιμότητα» Ποια εμπλοκή με την εξουσία, υπό ποίους όρους και προς όφελος ποίων;, με πλοηγό τόσο την πρόσφατη ελληνική εμπειρία όσο και τη διεθνή συζήτηση και βιβλιογραφία, αρχίζοντας από το ερώτημα: πρέπει η Αριστερά να κυβερνάει;

Λήψη PDF

Η Σίσσυ Βελισσαρίου είναι Καθηγήτρια Αγγλικής Λογοτεχνίας και Πολιτισμού στο ΕΚΠΑ. Είναι ενταγμένη από φοιτήτρια στην Αριστερά. Για πολλά χρόνια ήταν μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Διδασκόντων της Φιλοσοφικής Σχολής. Για 13 χρόνια ήταν μέλος της ΚΕ του ΣΥΝ και Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Πολιτικού Προβληματισμού «Νίκος Πουλαντζάς» όπου στις Ετήσιες Διαλέξεις προς τιμήν του Νίκου Πουλαντζά προσφώνησε και παρουσίασε το έργο των φιλοσόφων και διανοουμένων διεθνούς εμβέλειας Judith Butler (2009) και Gayatri Chakravorty Spivak (2012), διοργάνωσε ημερίδα στη μνήμη του Edward Said (2003) και εκδήλωση στο πλαίσιο του Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ σε συνεργασία με την Πακιστανική Κοινότητα με ομιλητή τον Aamir Mufti, Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (2014). Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού και της Επιτροπής Κυβερνητικού Προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίον έφυγε μετά το Δημοψήφισμα του 2015. Έχει συγγράψει μονογραφίες και επιστημονικά άρθρα αλλά και πολλά άρθρα και δοκίμια για την παιδεία, πολιτισμό και πολιτική ενώ έχει συμμετάσχει σε διεθνή και ελληνικά συνέδρια, συμπόσια και ημερίδες. Ήταν υποψήφια στις εκλογές με το ΜέΡΑ25 και για ένα χρόνο μέλος της ΟΕΣΚΕ και της Συντονιστικής Επιτροπής (CC) του DiEM25 ενώ από τον Οκτώβριο είναι μέλος της ΠΓ του ΜεΡΑ25 και Αντιπρόεδρος του mέta. Είναι αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του mέta, του Κέντρου Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού.

«Τo Πρεκαριάτο: Η νέα Επικίνδυνη Τάξη» του Guy Standing, στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ στη σειρά του mέta | Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού

Μετάφραση: Τουλγαρίδου Μαρίνα

Σελ.: 368
Σχήμα: 15 x 23
ISBN: 978-960-499-431-1
Τιμή: 17,90 €
Τιμή online: 16,27 €

::. Σειρά mέta / Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού

Ο όρος πρεκαριάτο αποτελεί κοινό τόπο της πολιτικής ανάλυσης σήμερα — μολαταύτα, το βιβλίο που τον εισήγαγε δεν είχε μεταφραστεί στη γλώσσα μας. Πρωτοδημοσιευμένο το 2011, Το Πρεκαριάτο αποτελεί τον πρώτο απολογισμό μιας αναδυόμενης τάξης ανθρώπων που αντιμετωπίζουν πρωτοφανή εργασιακή και συνολική ανασφάλεια, μπαινοβγαίνοντας σε «μικρές», επισφαλείς θέσεις εργασίας που δίνουν μηδενική σταθερότητα και ελάχιστο νόημα στη ζωή τους. Ο Standing προειδοποιεί ότι η ανάδυση του πρεκαριάτου παράγει αστάθεια στην κοινωνία. Πέρα από την καταδικασμένη ζωή που επιφυλάσσει για τους πρεκάριους η παρούσα μετάλλαξη του καπιταλισμού, οι εσωτερικές διαιρέσεις του πρεκαριάτου έχουν οδηγήσει στη στοχοποίηση των μεταναστών και άλλων ευάλωτων ομάδων, ενώ πολλοί πρεκάριοι είναι επιρρεπείς στους κινδύνους του πολιτικού εξτρεμισμού. Ο Standing επιχειρηματολογεί υπέρ μιας νέας πολιτικής η οποία θέτει τους φόβους και τις προσδοκίες του πρεκαριάτου στο επίκεντρο μιας προοδευτικής στρατηγικής.

Σε έναν νέο πρόλογο για την παρούσα επικαιροποιημένη έκδοση, ο Guy Standing αναλύει τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις της πανδημίας του COVID-19 και τις επιπτώσεις της στο πρεκαριάτο. Μετά από δέκα χρόνια κρίσης, δύο χρόνια πανδημίας και την πολεμική κατάσταση έκτακτης ανάγκης που χειροτερεύουν δραστικά τη θέση της εργασίας, Το Πρεκαριάτο δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρο στη σημερινή Ελλάδα.

Για την πρόσκληση της εκδήλωσης εδώ.

Για την προδημοσίευση στην εφημερίδα των Συντακτών εδώ.

Μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta, o Guy Standing είναι καθηγητής και ερευνητικός εταίρος του SOAS, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, και επίτιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Sydney. Είναι οικονομολόγος, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Cambridge, Εταίρος της British Academy of Social Sciences και της Royal Society of Arts, συνιδρυτής και επίτιμος συμπρόεδρος του Παγκόσμιου Δικτύου για το Βασικό Εισόδημα/Basic Income Earth Network (BIEN), και μέλος του Progressive Economy Forum. Το 2016-19 ήταν σύμβουλος του υποψήφιου υπουργού Οικονομικών της αντιπολίτευσης John McDonnell.

Υπηρέτησε ως καθηγητής στο SOAS, και στα Πανεπιστήμια του Bath και του Monash, καθώς και ως διευθυτής του Προγράμματος Κοινωνικο-οικονομικής Ασφάλειας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Συμβούλευσε σειρά διεθνών φορέων, υπήρξε διευθυντής ερευνών της Επιτροπής Πολιτικών Αγοράς και Εργασίας του Προέδρου Nelson Mandela, και εφάρμοσε τις προτάσεις του για βασικό εισόδημα σε σειρά πιλοτικών προγραμμάτων. Στα βιβλία του συγκαταλέγεται «Το Πρεκαριάτο», (The Precariat: The New Dangerous Class, μεταφρασμένο σε 23 γλώσσες), το The Corruption of Capitalism (τρίτη έκδοση, 2021), το «Βασικό Εισόδημα – και πώς να το επιτύχουμε» (Basic Income: And how we can make it happen), και το Plunder of the Commons (2019). Το 2020 συνεργάστηκε με τους Massive Attack σε ένα βίντεο βασισμένο στο βιβλίο του Battling Eight Giants: Basic Income Now (2020).  



Πρακτορείο pressenza, γράφει Μαριανέλλα Κλώκα
Ο Γκάι Στάντινγκ για τα “πολλά εκατομμύρια ανθρώπων δίχως μια άγκυρα σταθερότητας”.
Διαβάστε  για την εκδήλωση της παρουσίασης του βιβλίου, με τον  Guy Standing στην Αθήνα

Βραδιά Γκάι Στάντινγκ χτες στον βιομηχανικό χώρο Πλύφα, στην Αθήνα. Σε όλες και όλους εμάς που τον παρακολουθούμε προσεκτικά εδώ και χρόνια, που είχαμε την τιμή να τον φιλοξενούμε στο ντοκιμαντέρ του πρακτορείου pressenza «Καθολικό Βασικό Εισόδημα: δικαίωμα στη ζωή» δεν ήταν έκπληξη η χτεσινή του ομιλία. Ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση ότι ζούμε την εποχή του πρεκαριάτου και ονειρευόμαστε – αν θέλετε από ανάγκη – την αποσύνδεση της ανθρώπινης επιβίωσης από τη δουλειά, μέσα από την επανανοηματοδότηση της εργασίας, που θα οδηγήσει στην σταδιακή απελευθέρωση του ανθρώπου από τη σημερινή στενά περιορισμένη της μορφή. Μια διαδικασία επίπονη, γιατί απαιτεί μεταξύ άλλων κάτι ιδιαίτερα σημαντικό: την προσπάθεια ανεύρεσης νέας ταυτότητας για το ανθρώπινο ον, αφού δεν θα χαρακτηρίζεται μόνο ή κυρίως από το επάγγελμά του. Κι αυτό είναι μαγικό και συνάμα δύσκολο.

Ο Γκάι Στάντινγκ ήρθε αυτές τις ημέρες ξανά στην Ελλάδα, αυτή τη φορά με την ευκαιρία της έκδοσης στα ελληνικά ενός από τα πρώτα του βιβλία με τίτλο «Το Πρεκαριάτο – η νέα επικίνδυνη τάξη», σε μετάφραση της Μαρίνας Τουλγαρίδου. Πολύ σωστά οι εκδόσεις Τόπος και το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού – mέta, αντιλήφθηκαν ότι οι καιροί που ζούμε είναι αδύνατον να μην πλαισιωθούν από τις 360 σελίδες του Στάντινγκ, καθώς ήταν ο πρώτος που συνέδεσε την παλιά έννοια του επισφαλούς – precarious με το προλεταριάτο. Το πρεκαριάτο είναι μια ευρύτατη και υπό διαμόρφωση τάξη «πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο, δίχως μια άγκυρα σταθερότητας».

Πρόκειται για μια διαρκώς κινούμενη ομάδα ηλικιωμένων, μεσήλικων αλλά και νέων. Οι νέες και οι νέοι απασχολούν ιδιαίτερα τον Στάντινγκ. Άτομα που καλούνται να έχουν αυξημένα προσόντα πολύ νωρίς, με αβέβαιο μέλλον. Βιώνουν έλλειψη θέσεων εργασίας, κάνουν διαρκώς αιτήσεις για θέσεις εργασίας ή στον αντίποδα εργάζονται σκληρά, πολλές φορές περισσότερο από 8 ώρες τη μέρα, αλλά δεν καταφέρνουν να καλύψουν τις βασικές ανάγκες και σε αρκετές περιπτώσεις ανατρέφουν παιδιά σε ένα τελείως αβέβαιο παρόν και μέλλον. Αν και εφόσον καταφέρουν να τη βγάλουν καθαρή μέχρι να φτάσουν στη σύνταξη – στα πόσα χρόνια κανείς δεν ξέρει, αφού η συντάξιμη ηλικία διαρκώς επιμηκύνεται – θα έχουν κληθεί μέσα από χαμηλότερους μισθούς να πληρώσουν πολύ πιο επιβαρυμένες κρατήσεις για να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της γήρανσης του πληθυσμού. Κρατήσεις οι οποίες θα υποστούν το ρίσκο της επένδυσης, επομένως καθίστανται αυτόματα και μη εγγυημένες. Όλο αυτό το πλαίσιο εκτυλίσσεται έχοντας τις φωνές των επισφαλώς εργαζομένων ή ανέργων «σε σίγαση», λόγω της κρίσης που περνά ο θεσμός των συνδικάτων.

Στο βιβλίο του αναφέρεται και στις άλλες υπο-ομάδες που συνιστούν το πρεκαριάτο, τις συνθήκες που το δημιούργησαν, τη δαιμονοποίησή του, την κρίση του προνοιακού συστήματος, ολόκληρο κεφάλαιο για τη μετανάστευση, την αποδυνάμωση της δημοκρατίας και το νεοφασισμό και καταλήγει μέσα από σειρά αναλύσεων στο τελευταίο κεφάλαιο: «Για μια πολιτική του παραδείσου». Μια πολιτική «ήπια ουτοπική που υπερηφανεύεται γι’ αυτό». Εδώ ο Στάντινγκ προτείνει μια σειρά γενναίων πολιτικών που απαντούν στον πυρήνα του προβλήματος και όχι απλά στη διαχείρισή του. Αναφέρεται στην ανάγκη εκ νέου ορισμού της εργασίας με προϋπόθεση τον ίδιο σεβασμό για όλες τις πτυχές της. Υποστηρίζει τη σημασία διάσωσης της εκπαίδευσης, με νέο περιεχόμενο, νέο προσανατολισμό και κυρίως συμμετοχικότητα στη διαμόρφωσή της από όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Προτείνει τη λύση της καθολικής παροχής βασικού εισοδήματος που θα σημάνει την αναδιαμόρφωση του φορολογικού και του προνοιακού συστήματος. Προτεραιοποιεί την αντίληψη του κοινού πλούτου, στον οποίο πρέπει να έχει πρόσβαση και να σέβεται όλη η ανθρωπότητα. Τοποθετεί σε νέους άξονες τα εργασιακά δικαιώματα, την επαγγελματική ελευθερία, την αναδιανομή της ασφάλειας και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Αναδεικνύει την υπέρτατη ανάγκη του ελεύθερου χρόνου και της απόκτησης ελέγχου του κάθε ανθρώπου σε αυτόν. (…)

 Διαβάστε το άρθρο εδώ,
 Γράφει η Μαριανέλλα Κλώκα,pressenza.com (01.11.2022)

Παρουσίαση στο in.gr από τον Παναγιώτη Σωτήρη
Στην εποχή του πρεκαριάτου
Το βιβλίο του Guy Standing «Πρεκαριάτο. Η Νέα Επικίνδυνη Τάξη»  αποτελεί μια σημαντική μελέτη για το ζήτημα της εργασιακής επισφάλειας

(…) Ο Στάντινγκ επισημαίνει ότι πρέπει να δούμε τα φαινόμενα ως μια διαδικασία και άρα κατ’ αναλογία με τον τρόπο που κάποτε μιλούσαμε για «προλεταριοποίηση», θα πρέπει τώρα να μιλήσουμε για «πρεκαριοποίηση» για να περιγράψουμε τον τρόπο που κομμάτια εργαζομένων βλέπουν τις αλλαγές στις σχέσεις εργασίας.

Για τον Στάντινγκ η ανάδυση του σύγχρονου πρεκαριάτου προκύπτει μέσα από ένα σύνολο αλλαγών στον σύγχρονο καπιταλισμό. Έχει να κάνει με τις αλλαγές σε εταιρικό επίπεδο, με την επέκταση αυτού που ονομάζουμε «παγκοσμιοποίηση» και με την προσπάθεια των εταιρειών να μειώσουν το κόστος εργασίας, ελαστικοποιώντας τις εργασιακές και τους μισθούς. Η τάση αυτή επιτάθηκε και από τον τρόπο που άλλες χώρες, που αναδεικνύονταν σε δυναμικούς οικονομικούς πόλους, όπως για παράδειγμα η Κίνα, επίσης εφάρμοζαν πρακτικές ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας.

Η επισφάλεια αυτή δεν αφορούσε μόνο το ίδιο το συμβόλαιο εργασίας – όπου φτάσαμε να έχουμε έως και μορφές όπως τα «συμβόλαια μηδενικών ωρών» – αλλά και τη διαχείριση της ανεργίας, αλλά και τη διαχείριση των κρατικών επιδομάτων.  Η επισφάλεια σχετίζεται επίσης με τις έμφυλες ανισότητες μέσα στην εργασία, ενώ την ίδια στιγμή απειλεί να εγκλωβίσει μια ολόκληρη γενιά, καθώς σε σημαντικό βαθμό αφορά κομμάτια των νέων εργαζομένων.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η επισφάλεια και της εργασίας των μεταναστών, ιδιαιτέρως εκείνων που δεν μπορούν να αποκτήσουν ένα πλήρως κανονικό καθεστώς. Κατά τον Στάντινγκ  παγκοσμίως (ενδεικτική η θέση των εσωτερικών μεταναστών της Κίνας) διαμορφώνεται ένας μεγάλος όγκος ανθρώπων που δεν έχουν πλήρη δικαιώματα πολιτών και ουσιαστικά αποτελούν απλούς παρεπιδημούντες.

Η ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας και η αύξηση της επισφάλειας επεκτάθηκαν ακόμη περισσότερο μετά το σοκ της οικονομικής κρίσης του 2008. Παράλληλα, ο Στάντινγκ επισημαίνει και τους πολιτικούς κινδύνους που ενέχει η αύξηση της επισφάλειας, όπως είναι η υπονόμευση της δημοκρατίας, η αποστασιοποίηση των νέων από την πολιτική και η στροφή του εκλογικού σώματος προς τα δεξιά.

Η εξέλιξη της επισφάλειας

Η ελληνική έκδοση του βιβλίου, περιλαμβάνει και έναν εκτενή πρόλογο γραμμένο στην περίοδο της πανδημίας όπου ο Στάντινγκ επικαιροποιεί τα δεδομένα και την οπτική του. Καταρχάς επισημαίνει την εκτίμησή του ότι πριν την έναρξη της πανδημίας το ποσοστό του πρεκαριάτου μπορεί και να έφτανε ακόμη και το 50%, ιδίως μεταξύ των νέων. Αυτό σχετίζεται με τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης του 2008, αλλά και την επέκταση των μορφών εργασίας μέσω διαδικτύου. Η περίοδος της πανδημίας σήμαινε ότι εφαρμόστηκαν μαζικά προγράμματα αναστολής εργασίας που μπορεί να απέτρεψαν μια έκρηξη της ανεργίας, αλλά έφεραν, κατά τον Στάντινγκ, το πρεκαριάτο σε δυσμενέστερη θέση, ενώ αύξησαν τον αριθμό των ανθρώπων που ανησυχούσαν για το μέλλον τους. Την ίδια, στην άλλη πλευρά της κοινωνικής πυραμίδας, η υπερσυγκέντρωση πλούτου συνεχιζόταν.

Η επικίνδυνη τάξη

Ο Στάντινγκ θεωρεί ότι μέσα στο πρεκαριάτο αναπτύσσονται διαφορετικές στάσεις. Υπάρχουν αυτοί που τους περιγράφει ως «αταβιστές», που προέρχονται κυρίως από εργατικές οικογένειες και αισθάνονται ότι χάνουν το «παρελθόν» και γι’ αυτό είναι πιο ευάλωτοι στις σειρήνες ενός δημαγωγικού λαϊκισμού. Οι «νοσταλγικοί» είναι αυτοί που αισθάνονται ότι χάνουν το παρόν, τα πολιτισμικά δικαιώματα και το σεβασμό που τους αναλογεί, και κυρίως είναι μετανάστες. Και οι «προοδευτικοί» είναι κυρίως τα νέα και μορφωμένα μέλη του πρεκαριάτου που ήλπιζαν ότι η μόρφωση θα άνοιγε δρόμους για μια καλύτερη ζωή. Όλα αυτά διαμορφώνουν ένα αντιφατικό τοπίο και τροφοδοτούν κινήματα. Όμως, ταυτόχρονα διαμορφώνουν και μια «πανδημία άγχους» που εκφράζεται με διάφορους τρόπους.

Η έξοδος από την επισφάλεια

Για τον Στάντινγκ η έξοδος από το φαύλο κύκλο της επισφάλειας σημαίνει μια σειρά από ριζοσπαστικές διεκδικήσεις. Να αποκτήσουν πλήρη δικαιώματα οι κάθε λογής «παρεπιδημούντες». Να ανακτήσουμε ταυτότητες μέσα σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Να αναβαθμίσουμε την εκπαίδευση και να δώσουμε έναν νέο σεβασμό στην έννοια της εργασίας. Να υπάρξει αυτό που περιγράφει ως «πλήρη εμπορευματοποίηση της αμειβόμενης εργασίας», δηλαδή αντί για τον εξαναγκασμό σε κακές θέσεις εργασίας, αυτές να έχουν καλύτερους όρους αμοιβής και σε αυτή τη βάση να καλύπτονται. Να ενισχυθουν τα εργασιακά δικαιώματα. Να αποφευχθεί η ανταποδοτική πρόνοια. Να υπάρξουν νέες μορφές οργάνωσης του πρεκαριάτου. Να εισαχθεί το βασικό εισόδημα για όλους και η δυνατότητα ελέγχου επί του χρόνου που αυτό συνεπάγεται και παράλληλα να υπάρξει μια ανάκτηση των «κοινών», δηλαδή των δημόσιων αγαθών.

Μια σημαντική παρέμβαση

Το βιβλίο του Στάντινγκ είναι αναμφίβολα μια σημαντική συνεισφορά στη συζήτηση για το σύγχρονο τοπίο της εργασίας. Προσφέρει μεγάλο πλούτο εμπειρικών στοιχείων, ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις και ριζοσπαστικές προτάσεις. Κυρίως αναδεικνύει ότι η επισφάλεια δεν είναι μια συγκυριακή δυσλειτουργία των αγορών εργασίας, ούτε, προφανώς, μια αποτυχία όσων των υφίστανται, αλλά βασική πλευρά της σημερινής «οντολογίας της εργασίας», κάτι που επιβεβαιώνεται και από τον τρόπο που ακόμη και σε συνθήκες μείωσης της ανεργίας, τα στοιχεία της επισφάλειας, της μειωμένης εξασφάλισης, της ευελιξίας διατηρούνται.

Διαβάστε όλη την παρουσίαση εδώ
Π. Σωτήρης για το in.gr (31.10.2022)


Ομιλία του καθηγητή Guy Standing στην παρουσίαση της ελληνικής μετάφρασης του βιβλίου του “Το Πρεκαριάτο: Η νέα επικίνδυνη τάξη“, στο πλαίσιο της νέας εκδοτικής σειράς του mέta | Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού με τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ. Χαιρετισμοί από τη Δανάη Στράτου, πρόεδρο του mέta, και τον Βαγγέλη Γεωργακάκη, εκδότη του ΤΟΠΟΥ. Σύντομη εισαγωγή για την κατάσταση στην Ελλάδα από τον Δρ Σωτήρη Μητραλέξη, συνδιευθυντή του mέta.

Στο δεύτερο μέρος, ο Guy Standing και ο Γιάνης Βαρουφάκης συζητούν μεταξύ τους και με το κοινό για ΤΟ ΠΡΕΚΑΡΙΑΤΟ στην Αθήνα, σε συντονισμό Σωτήρη Μητραλέξη.

«Χωρίς αφεντικά: Μια νέα οικονομία για έναν καλύτερο κόσμο» του Michael Albert, στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΤΟΠΟΣ στη σειρά του mέta | Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού.

Μετάφραση: Σκλήρης Διονύσιος

Σελ.: 256
Σχήμα: 15,2 x 23,8
ISBN: 978-960-499-416-8
Τιμή: 16,90 €
Τιμή online: 15,36 €

::. Σειρά mέta / Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού

Η ζωή υπό τον καπιταλισμό:
Αχαλίνωτη εξουθενωτική άρνηση για τους πολλούς δίπλα στον βδελυρό πλουτισμό των ολίγων. Υλική στέρηση, αποκλεισμός και υποτίμηση. Ποδοπατημένη η αξιοπρέπεια.

Το βιβλίο του Michael Albert Χωρίς αφεντικά συνηγορεί υπέρ της σύλληψης και κατόπιν οργάνωσης μιας νέας οικονομίας.

Το προτεινόμενο όραμα ονομάζεται συμμετοχική οικονομία. Στηρίζεται στην αυτοδιαχείριση, την ισότητα, την αλληλεγγύη, την ποικιλομορφία και τη βιωσιμότητα.

Αποτελεί μιαν άσκηση στην απόρριψη του ελιτισμού και της αλαζονείας, του αυταρχισμού και του ανταγωνισμού, της ομογενοποίησης. Το Χωρίς αφεντικά προτείνει φυσικά παραγωγικά Κοινά, αυτοδιαχείριση από όλους όσοι εργάζονται, εισόδημα ανάλογα με το χρόνο και τη σκληρότητα της εργασίας σε θέσεις με κοινωνική αξία που παρέχουν σε όλους τους οικονομικούς δρώντες συγκρίσιμα μέσα και τη διάθεση να συμμετέχουν στις αποφάσεις που τους επηρεάζουν. Επιπλέον προτείνει μια διαδικασία συμμετοχικού προγραμματισμού στην οποία η φροντίδα και η αλληλεγγύη είναι το νόμισμα της συλλογικής και ατομικής επιτυχίας.

Μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta, o Michael Albert είναι ιδρυτής και μέλος της συντακτικής επιτροπής του Z Magazine καθώς και του αντίστοιχου διαδικτυακού τόπου, ZCom. Η ριζοσπαστικοποίηση του Albert έλαβε χώρα στη δεκαετία του 1960. Η πολιτική του δραστηριοποίηση, από τότε και μέχρι σήμερα, κυμαίνεται από τοπικά, περιφερειακά και εθνικά εγχειρήματα και εκστρατείες οργάνωσης έως την από κοινού ίδρυση του South End Press, του ZMagazine, του ZMediaInstitute και του ZNet, μαζί με δημόσιες διαλέξεις, δημοσιεύσεις, κλπ. Ο Albert είναι συγγραφέας 21 βιβλίων. Αυτά περιλαμβάνουν τα No Bosses: A New Economy for a Better World (Zero Books, 2021), Fanfare for the Future (ZBooks), Remembering Tomorrow (Seven Stories Press), Realizing Hope (Zed Press) και Parecon: Life After Capitalism (Verso). Πολλά από τα άρθρα του Albert είναι αποθηκευμένα στο ZCom και μπορείτε να τα βρείτε εκεί μαζί με εκατοντάδες άλλα δοκίμια των Z Magazine και ZNet, όπως και συνεντεύξεις κλπ.

Βιβλιοπαρουσίαση «ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ» του Michael Albert: Κλ. Αλεξοπούλου | Κ. Πουλής | Δ. Σκλήρης


Διαβάστε εδώ τα περιεχόμενα και εδώ ένα ενδεικτικό κεφάλαιο του βιβλίου.

Κείμενο του Michael Albert για την ελληνική έκδοση του Χωρίς Αφεντικά

“Χαίρομαι απεριόριστα με την ελληνική μετάφραση και έκδοση του βιβλίου μου Χωρίς Αφεντικά: Μια Νέα Οικονομία για Έναν Καλύτερο Κόσμο, από τις εκδόσεις Τόπος σε συνεργασία με το υπέροχο Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, το mέta. Η Ελλάδα, όπως και τόσες άλλες χώρες συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ όπου ζω, δεν αντιμετωπίζει μόνο ένα πραγματικά επικίνδυνο οικονομικό, πολιτικό και οικολογικό μέλλον, αλλά και τη δυνατότητα για ένα δίκαιο, αυτοδιαχειριζόμενο και πράσινο μέλλον. Τόσο οι Έλληνες όσο και, νομίζω, οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο έχουν αρχίσει να το συνειδητοποιούν. Έτσι, το Χωρίς Αφεντικά στην ελληνική γλώσσα είναι απολύτως επίκαιρο. Όπως ο συγγραφέας κάθε βιβλίου, έτσι και εγώ φυσικά θέλω να φτάσουν όσο το δυνατόν ευρύτερα οι ιδέες που περιέχει το Χωρίς Αφεντικά: να αξιολογηθούν κριτικά, να βελτιωθούν, να διαχυθούν. Αλλά όταν έχεις να κάνεις με ένα βιβλίο που παρουσιάζει ένα μετακαπιταλιστικό όραμα, αυτή η επιθυμία είναι πραγματικά το κυρίως ζητούμενο. Δομώντας σε ήδη υπάρχουσες προτάσεις και επιδιώκοντας να υποστηρίξει ζητούμενα με μελλοντική προοπτική, ένα βιβλίο όπως αυτό έχει αξία μόνο στο βαθμό που διευκολύνει και προωθεί περαιτέρω τον στοχαστικό στρατηγικό ακτιβισμό τόσο σήμερα όσο και στο μέλλον. Αυτό πρεσβεύει το mέta αλλά και το ίδιο το βιβλίο. Ελπίζω να αποδειχθεί χρήσιμο στην Ελλάδα, όπως ελπίζω να αποδειχθεί χρήσιμο οπουδήποτε οι άνθρωποι προσπαθούν να προχωρήσουν πέρα από τον καπιταλισμό.

Michael Albert
Οκτώβριος 2022″

Tο mέta, το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, δημοσιεύει το mέta Working Paper του Michael Albert με τίτλο Αποσαφηνίζοντας τις «γωνίες» της Συμμετοχικής Οικονομίας, μέρος της σειράς «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους». Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

DOI: 10.55405/mwp15gr

Η σειρά μελετών mέta Working Papers «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» δημοσιεύει κείμενα πολιτικής που περιγράφουν πτυχές του πώς θα έμοιαζε ένας μη-δυστοπικός μετακαπιταλισμός. Η σειρά εστιάζει σε τρεις βασικούς πυλώνες:

Παραγωγή | Κατανομή | Λήψη Αποφάσεων

δηλαδή, το με τι θα έμοιαζε η μετακαπιταλιστική παραγωγή (και ποιος θα κατείχε τα μέσα παραγωγής), τι μορφή θα λάμβανε η κατανομή αγαθών (και ποιες εναλλακτικές πέρα από την οικονομία της αγοράς αξίζει να διερευνηθούν) και ποιες θα ήταν οι βασικές αρχές λήψης αποφάσεων και δημοκρατίας σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία.

Σε αυτή τη μελέτη, ο Michael Albert επανεξετάζει πτυχές της συμμετοχικής οικονομίας ως ενός βιώσιμου μετακαπιταλιστικού μοντέλου.

Λήψη

(Άλλες προσθήκες στη σειρά «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» περιλαμβάνουν τη μελέτη του καθηγητή Robin Hahnel με τίτλο Συμμετοχικός Σχεδιασμός, τη μελέτη του καθηγητή Stephen R. Shalom με τίτλο Μετακαπιταλιστική Λήψη Αποφάσεων: Ένθετα Συμβούλια,  και τις μελέτες του Michael Albert με τίτλο Λήψη Αποφάσεων σε μια Μετακαπιταλιστική Κοινωνία και Μετακαπιταλιστική εργασία: Ισορροπημένες θέσεις εργασίας και δίκαιη αμοιβή.)

Ο Michael Albert είναι ιδρυτής και μέλος της συντακτικής επιτροπής του Z Magazine καθώς και του αντίστοιχου διαδικτυακού τόπου, ZCom. Είναι επίσης μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta. Η ριζοσπαστικοποίηση του Albert έλαβε χώρα στη δεκαετία του 1960. Η πολιτική του δραστηριοποίηση, από τότε και μέχρι σήμερα, κυμαίνεται από τοπικά, περιφερειακά και εθνικά εγχειρήματα και εκστρατείες οργάνωσης έως την από κοινού ίδρυση του South End Press, του ZMagazine, του ZMediaInstitute και του ZNet, μαζί με δημόσιες διαλέξεις, δημοσιεύσεις, κλπ. Ο Albert είναι συγγραφέας 21 βιβλίων. Αυτά περιλαμβάνουν τα No Bosses: A New Economy for a Better World (Zero Books, 2021), Fanfare for the Future (ZBooks), Remembering Tomorrow (Seven Stories Press), Realizing Hope (Zed Press) και Parecon: Life After Capitalism (Verso). Πολλά από τα άρθρα του Albert είναι αποθηκευμένα στο ZCom και μπορείτε να τα βρείτε εκεί μαζί με εκατοντάδες άλλα δοκίμια των Z Mag

Tο mέta, το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, δημοσιεύει το mέta Working Paper των Alexandria Shaner & Michael Albert με τίτλο Σύνοψη της Συμμετοχικής Οικονομίας – PARECON, μέρος της σειράς «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους». Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

DOI: 10.55405/mwp14gr

Η σειρά μελετών mέta Working Papers «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» δημοσιεύει κείμενα πολιτικής που περιγράφουν πτυχές του πώς θα έμοιαζε ένας μη-δυστοπικός μετακαπιταλισμός. Η σειρά εστιάζει σε τρεις βασικούς πυλώνες:

Παραγωγή | Κατανομή | Λήψη Αποφάσεων

δηλαδή, το με τι θα έμοιαζε η μετακαπιταλιστική παραγωγή (και ποιος θα κατείχε τα μέσα παραγωγής), τι μορφή θα λάμβανε η κατανομή αγαθών (και ποιες εναλλακτικές πέρα από την οικονομία της αγοράς αξίζει να διερευνηθούν) και ποιες θα ήταν οι βασικές αρχές λήψης αποφάσεων και δημοκρατίας σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία.

Σε αυτή τη μελέτη, η Alexandria Shaner και ο Michael Albert παρέχουν μια επισκόπηση της συμμετοχικής οικονομίας ως ενός βιώσιμου μετακαπιταλιστικού μοντέλου.

Λήψη

H Alexandria Shaner είναι ναυτικός, συγγραφέας, διοργανώτρια και ακτιβίστρια. Με έδρα τη νότια Καραϊβική, είναι εκπαιδεύτρια στο School for Social and Cultural Change και δραστηριοποιείται στο RealUtopia.org και στο The Climate Reality Project.

Ο Michael Albert είναι ιδρυτής και μέλος της συντακτικής επιτροπής του Z Magazine καθώς και του αντίστοιχου διαδικτυακού τόπου, ZCom. Είναι επίσης μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta. Η ριζοσπαστικοποίηση του Albert έλαβε χώρα στη δεκαετία του 1960. Η πολιτική του δραστηριοποίηση, από τότε και μέχρι σήμερα, κυμαίνεται από τοπικά, περιφερειακά και εθνικά εγχειρήματα και εκστρατείες οργάνωσης έως την από κοινού ίδρυση του South End Press, του ZMagazine, του ZMediaInstitute και του ZNet, μαζί με δημόσιες διαλέξεις, δημοσιεύσεις, κλπ. Ο Albert είναι συγγραφέας 21 βιβλίων. Αυτά περιλαμβάνουν τα No Bosses: A New Economy for a Better World (Zero Books, 2021), Fanfare for the Future (ZBooks), Remembering Tomorrow (Seven Stories Press), Realizing Hope (Zed Press) και Parecon: Life After Capitalism (Verso). Πολλά από τα άρθρα του Albert είναι αποθηκευμένα στο ZCom και μπορείτε να τα βρείτε εκεί μαζί με εκατοντάδες άλλα δοκίμια των Z Magazine και ZNet, όπως και συνεντεύξεις κλπ.

Tο mέta, το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, δημοσιεύει το mέta Working Paper της Savvina Chowdhury με τίτλο Η Οργάνωση της Κοινωνικής Αναπαραγωγής σε μια Μετακαπιταλιστική Συμμετοχική Οικονομία, μέρος της σειράς «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» στην κατηγορία «παραγωγή». Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

DOI: 10.55405/mwp12gr

Η σειρά μελετών mέta Working Papers «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» δημοσιεύει κείμενα πολιτικής που περιγράφουν πτυχές του πώς θα έμοιαζε ένας μη-δυστοπικός μετακαπιταλισμός. Η σειρά εστιάζει σε τρεις βασικούς πυλώνες:

Παραγωγή | Κατανομή | Λήψη Αποφάσεων

δηλαδή, το με τι θα έμοιαζε η μετακαπιταλιστική παραγωγή (και ποιος θα κατείχε τα μέσα παραγωγής), τι μορφή θα λάμβανε η κατανομή αγαθών (και ποιες εναλλακτικές πέρα από την οικονομία της αγοράς αξίζει να διερευνηθούν) και ποιες θα ήταν οι βασικές αρχές λήψης αποφάσεων και δημοκρατίας σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία.

Σε αυτή τη μελέτη, η Savvina Chowdhury εξετάζει τον πρώτο πυλώνα.

Λήψη

Η δρ Savvina Chowdhury διδάσκει φεμινιστική πολιτική οικονομία στο Evergreen State College στην Olympia της Washington. Την ενδιαφέρει η λαϊκή εκπαίδευση, ενώ αυτή την περίοδο εργάζεται με νέους και νέες σε ένα κέντρο κράτησης ανηλίκων. Επιπλέον, η Savvina συνεργάζεται με την ομάδα Οικονομικά για Όλους, μια τοπική συλλογικότητα που διοργανώνει δωρεάν μηνιαία εργαστήρια λαϊκής επιμόρφωσης στο κέντρο της Olympia, προσκαλώντας σε διάλογο και συζήτηση για τις ιστορικές και σύγχρονες κρίσεις του καπιταλισμού.

Tο Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού δημοσιεύει το mέta Working Paper του Paul Tyson με τίτλο Ενορχηστρωμένος ανορθολογισμός: Γιατί υφίσταται και πώς μπορούμε να του αντισταθούμε (‘Orchestrated Irrationality: Why It Exists and How It Might Be Resisted’). Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

DOI: 10.55405/mwp13en

Σύνοψη

Ο ενορχηστρωμένος ανορθολογισμός στον δημόσιο λόγο μας παράγεται από την τεχνολογικά ενισχυμένη και εμπορικά στοχευμένη εξατομίκευση και τον τριμπαλισμό. Ο δημόσιος λόγος τώρα κλίνει μακριά από έναν ανθρώπινο, ελεύθερο και λογικό πολιτικό ορθολογισμό και προς τον κομφορμισμό με συμφέροντα, υπολογισμούς και τη νοοτροπία της αγέλη. Οι «ταύροι» και οι «αρκούδες» της καταναλωτικής κοινωνίας έχουν εκτοπίσει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική λογική της φιλελεύθερης δημοκρατικής επιδίωξης του κοινού καλού. Τα συμφέροντα εξουσίας που διέπουν τον παγκόσμιο καταναλωτισμό ενισχύονται με την υποταγή των κοινών καλών σκοπών της γνήσιας πολιτικής ζωής στην ιδιοτελή και με γνώμονα το κέρδος δυναμική της αγοράς. Ο ενορχηστρωμένος ανορθολογισμός στον δημόσιο λόγο μετατρέπει την πολιτική σε ένα ανούσιο θέατρο αφηγημάτων ασυμβίβαστων τριμπαλιστικών συμφερόντων, κάτι που αποτελεί μια βολική απόσπαση της προσοχής από τη συνεργατική εδραίωση της ισχύος της αγοράς και του κρατικού ελέγχου. Αυτός ο ενορχηστρωμένος ανορθολογισμός μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο επιδιώκοντας την απο-ιδιώτευση των πολιτών και την απο-τριμπαλιστικοποίηση της δημόσιας σφαίρας προκειμένου να ανακτηθεί η προτεραιότητα της πολιτικής ζωής έναντι της εξουσίας της αγοράς και της αυταρχικής εξουσίας στον δημόσιο λόγο μας. Δηλαδή, ένας μετακαπιταλιστικός πολιτισμός που είναι προσανατολισμένος σε έναν γνήσιο πολιτικό και καθολικά ηθικό ορθολογισμό πρέπει να αντικαταστήσει την παρούσα παγκόσμια τάξη πραγμάτων. Μόλις μπορέσουμε να εντοπίσουμε το πρόβλημα και την κατεύθυνση της θεραπείας για τον ενορχηστρωμένο ανορθολογισμό, τότε μπορούμε να κάνουμε βήματα προς έναν διαφορετικό πολιτισμικό κόσμο ζωής.

Ο Dr Paul Tyson είναι ερευνητικός εταίρος στο στο Ινστιτούτο Ανώτερων Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Queensland στην Αυστραλία και μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta. Ο Tyson συνενώνει στην ερευνητική του εργασία τα πεδία της φιλοσοφίας, της θεολογίας και της κοινωνιολογίας. Η οντολογία και η επιστημολογία, κατανοημένες όχι μόνο φιλοσοφικά ή θεωρητικά, αλλά επίσης θεολογικά και κοινωνιολογικά, αποτελούν τα πεδία του ενδιαφέροντός του. Σήμερα είναι συνεπικεφαλής ερευνών και συντονιστής στο συλλογικό ερευνητικό εγχείρημα Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία που διεξάγεται στο Ινστιτούτο Ανώτερων Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Queensland.

Λήψη

Tο Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού δημοσιεύει το mέta Working Paper του Σωτήρη Μητραλέξη με τίτλο Βαθαίνοντας το Διχασμό: COVID, Θρησκεία, Πολιτική και Επιστήμη στην Ελλάδα. Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

DOI: 10.55405/mwp11gr

Σύνοψη

Αντί για εποχή ενότητας και αλληλεγγύης, η συνεχιζόμενη πανδημία της COVID-19 έχει αποδειχθεί εποχή διχόνοιας, εποχή επιδείνωσης των διχασμών της Ελλάδας μετά από μια δεκαετία κρίσεων — με το φάσμα να επεκτείνεται από την πολιτική έως την θρησκεία, και ακόμη περισσότερο, την δημόσια συζήτηση περί θρησκείας. Το παρόν άρθρο προσφέρει μια εποπτεία των πρόσφατων εξελίξεων (α) διερευνώντας το πώς η ελληνική κυβέρνηση εργαλειοποίησε την επιστήμη στη δημόσια σφαίρα, (β) εξετάζοντας την στάση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδας, (γ) επισκοπώντας ενδεικτικά τις εξελίξεις στο θέμα «COVID-19 και θρησκεία» που δεν καλύφθηκαν από τα παραπάνω, και εν τέλει (δ) συζητώντας την ασυμφωνία μεταξύ των δύο πεδίων αναζήτησης, σε μια απόπειρα να την εξηγήσει.

Λήψη

Ο δρ Σωτήρης Μητραλέξης είναι ο ακαδημαϊκός διευθυντής του mέta. Είναι επίσης επισκέπτης καθηγητής στο IOCS του Cambridge, Templeton Visiting Scholar στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, ερευνητικός εταίρος στο Πανεπιστήμιο του Winchester, διδάκτωρ φιλοσοφίας της Freie Universitat Berlin, διδάκτωρ πολιτικής επιστήμης και διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (βραβείο Ελληνικού Οργανισμού Πολιτικών Επιστημόνων 2018) και διδάκτωρ θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μετά από σπουδές φιλολογίας και φιλοσοφίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Freie Universität Berlin. Έχει διατελέσει επίκουρος καθηγητής φιλοσοφίας στο Istanbul Sehir University και έχει εργαστεί ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Princeton, του Cambridge, της Ερφούρτης και στο Peterhouse, Cambridge, καθώς και ως εντεταλμένος διδάσκων στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου. Έχει εκδώσει τη μονογραφία Ever-Moving Repose (Cascade, 2017) και τις Σχέσεις Εκκλησίας-Κράτους (Αρμός, 2019) και έχει (συν)επιμεληθεί μεταξύ άλλων τους συλλογικούς τόμους Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία: Νέες Φιλοσοφικές και Ιστορικές Προσεγγίσεις (Ροπή, 2021), Ludwig Wittgenstein between Analytic Philosophy and Apophaticism (Cambridge Scholars Publishing, 2015), Slavoj Žižek and Christianity (Routledge 2019), Maximus the Confessor as a European Philosopher (Cascade 2017), Polis, Ontology, Ecclesial Event (James Clarke & Co 2018), Between Being and Time (Fortress, 2019), και άλλους.

Tο Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού δημοσιεύει το mέta Working Paper του Paul Tyson με τίτλο Αυστραλία: «πρωτοπορώντας» στη νέα μεταπολιτική κανονικότητα του κράτους βιοασφαλείας. Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

Σύνοψη

This paper argues that liberal democratic politics in Australia is in a life-threatening crisis. Australia is on the verge of slipping into a techno-feudal (post-capitalist) and post-political (new Centrist) state of perpetual emergency. Citizens in Australia, be they of the Left or Right, must make an urgent attempt to wrest power from an increasingly non-political Centrism. Within this Centrism, government is deeply captured by the international corporate interests of Big Tech, Big Natural Resources, Big Media, and Big Pharma, as beholden to the economic necessities of the neoliberal world order (Big Finance). Australia now illustrates what the post-political ‘new normal’ of a high-tech enabled bio-security state actually looks like. It may even be that the liberal democratic state is now little more than a legal fiction in Australia. This did not happen over-night, but Australia has been sliding in this direction for the past three decades. The paper outlines that slide and shows how the final bump down (covid) has now positioned Australia as a world leader among post-political bio-security states.

Ο Dr Paul Tyson είναι ερευνητικός εταίρος στο στο Ινστιτούτο Ανώτερων Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Queensland στην Αυστραλία και μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta. Ο Tyson συνενώνει στην ερευνητική του εργασία τα πεδία της φιλοσοφίας, της θεολογίας και της κοινωνιολογίας. Η οντολογία και η επιστημολογία, κατανοημένες όχι μόνο φιλοσοφικά ή θεωρητικά, αλλά επίσης θεολογικά και κοινωνιολογικά, αποτελούν τα πεδία του ενδιαφέροντός του. Σήμερα είναι συνεπικεφαλής ερευνών και συντονιστής στο συλλογικό ερευνητικό εγχείρημα Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία που διεξάγεται στο Ινστιτούτο Ανώτερων Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Queensland.

ΛΗΨΗ PDF

Tο mέta, το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, δημοσιεύει το mέta Working Paper του Michael Albert με τίτλο Μετακαπιταλιστική Κατανομή: Συμμετοχικός Σχεδιασμός, μέρος της σειράς «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» στην κατηγορία «κατανομή». Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

DOI: 10.55405/mwp9gr

Η σειρά μελετών mέta Working Papers «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» δημοσιεύει κείμενα πολιτικής που περιγράφουν πτυχές του πώς θα έμοιαζε ένας μη-δυστοπικός μετακαπιταλισμός. Η σειρά εστιάζει σε τρεις βασικούς πυλώνες:

Παραγωγή | Κατανομή | Λήψη Αποφάσεων

δηλαδή, το με τι θα έμοιαζε η μετακαπιταλιστική παραγωγή (και ποιος θα κατείχε τα μέσα παραγωγής), τι μορφή θα λάμβανε η κατανομή αγαθών (και ποιες εναλλακτικές πέρα από την οικονομία της αγοράς αξίζει να διερευνηθούν) και ποιες θα ήταν οι βασικές αρχές λήψης αποφάσεων και δημοκρατίας σε μια μετακαπιταλιστική κοινωνία.

Σε αυτή τη μελέτη, ο Michael Albert εξετάζει τον δεύτερο πυλώνα, δηλαδή τη μετακαπιταλιστική κατανομή ως συμμετοχικό σχεδιασμό.

ΛΗΨΗ PDF

(Άλλες προσθήκες στη σειρά «Μετακαπιταλισμός στην Πράξη | Οδηγός για Αρχαρίους» περιλαμβάνουν τη μελέτη του καθηγητή Robin Hahnel με τίτλο Συμμετοχικός Σχεδιασμός, τη μελέτη του καθηγητή Stephen R. Shalom με τίτλο Μετακαπιταλιστική Λήψη Αποφάσεων: Ένθετα Συμβούλια,  και τις μελέτες του Michael Albert με τίτλο Λήψη Αποφάσεων σε μια Μετακαπιταλιστική Κοινωνία και Μετακαπιταλιστική εργασία: Ισορροπημένες θέσεις εργασίας και δίκαιη αμοιβή.)

Ο Michael Albert είναι ιδρυτής και μέλος της συντακτικής επιτροπής του Z Magazine καθώς και του αντίστοιχου διαδικτυακού τόπου, ZCom. Είναι επίσης μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta. Η ριζοσπαστικοποίηση του Albert έλαβε χώρα στη δεκαετία του 1960. Η πολιτική του δραστηριοποίηση, από τότε και μέχρι σήμερα, κυμαίνεται από τοπικά, περιφερειακά και εθνικά εγχειρήματα και εκστρατείες οργάνωσης έως την από κοινού ίδρυση του South End Press, του ZMagazine, του ZMediaInstitute και του ZNet, μαζί με δημόσιες διαλέξεις, δημοσιεύσεις, κλπ. Ο Albert είναι συγγραφέας 21 βιβλίων. Αυτά περιλαμβάνουν τα No Bosses: A New Economy for a Better World (Zero Books, 2021), Fanfare for the Future (ZBooks), Remembering Tomorrow (Seven Stories Press), Realizing Hope (Zed Press) και Parecon: Life After Capitalism (Verso). Πολλά από τα άρθρα του Albert είναι αποθηκευμένα στο ZCom και μπορείτε να τα βρείτε εκεί μαζί με εκατοντάδες άλλα δοκίμια των Z Magazine και ZNet, όπως και συνεντεύξεις κλπ.

Μετάβαση στο περιεχόμενο