Το mέta παρουσιάζει τον αγγλόφωνο συλλογικό τόμο ελεύθερης πρόσβασης Cultural heritage in the realm of the Commons: Conversations on the Case of Greece (Ubiquity Press, 2020), «Η πολιτιστική κληρονομιά στην επικράτεια των Κοινών: Συζητήσεις για την περίπτωση της Ελλάδας», σε επιμέλεια του Στέλιου Λεκάκη.

Περιγραφή του βιβλίου:

Cultural heritage was invented in the realm of nation-states, and from an early point it was considered a public asset, stewarded to narrate the historic deeds of the ancestors, on behalf of their descendants. Nowadays, as the neoliberal narrative would have it, it is for the benefit of these tax-paying citizens that privatisation logic on heritage sector have been increasing over recent decades, to cover their needs in the name of social responsibility and other truncated views of the welfare state.

This volume examines whether we can place cultural heritage at the other end of the spectrum, as a common good and potentially as a commons. It does so by looking at Greece as a case study, lately a battlefield of harsh and experimental austerity measures but also of inspiring grass-roots mobilisation and scholarship, currently blossoming to defend the right of communities to enjoy, collaboratively manage and co-create goods by the people, for the people.

Since cultural heritage -and culture in general- is hastily bundled up with other goods and services in various arguments for and against their public character, this volume invites several experts to discuss their views on their field of expertise and reflect on the overarching theme: Can cultural heritage be considered a commons? If so, what are the advantages and pitfalls concerning theory, practice and management of heritage? What can we learn from other public resources with a longer history in commons-based or market-oriented interpretation and governance? Can a commons approach allow us to imagine and start working towards a better, more inclusive and meaningful future for heritage?

Stelios Lekakis studied classical archaeology and heritage management at the University of Athens and the University College London. He is currently a researcher at Newcastle University (landscape archaeology, characterization, perception and management) and teaches cultural management at the Open University of Cyprus and political economy at the Hellenic Open University. He works with NGOs (a founding member of MONUMENTA) and university departments – in Greece and abroad – as a cultural heritage consultant, focusing on participatory management and cultural informatics projects. He has published extensively in various academic journals and edited volumes. He is also the creative director of the LTD company: Mazomos Landscape and Heritage Consultants BVBA.

ΛΗΨΗ PDF

Το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού δημοσιεύει το mέta Working Paper του Paul Tyson με τίτλο Sovereignty and Biosecurity: Can we prevent ius from disappearing into dominium? (Κυριαρχία και Βιοασφάλεια: Μπορούμε να αποτρέψουμε την εξαφάνιση του δικαίου από την κυριαρχία;). Η μελέτη είναι προσβάσιμη εδώ.

Σύνοψη

Drawing on Milbank and Agamben, a politico-juridical anthropology matrix can be drawn describing the relations between ius and bios (justice and political life) on the one hand and dominium and zoe (private power and ‘bare life’) on the other hand. Mapping movements in the basic configurations of this matrix over the long sweep of Western cultural history enable us to see where we are currently situated in relation to the nexus between politico-juridical authority (sovereignty) and the emergency use of executive State powers in the context of biosecurity. The argument presented is that pre-19th century understandings of ius and bios presupposed transcendent categories of Justice and the Common Good that were not naturalistically defined. The very recent idea of a purely naturalistic naturalism has made distinctions between bios and zoe un-locatable and civic ius is now disappearing into a strangely ‘private’ total power (dominium) over the bodies of citizens, as exercised by the State. The very meaning of politico-juridical authority and the sovereignty of the State is undergoing radical change when viewed from a long perspective. This paper suggests that the ancient distinction between power and authority is becoming meaningless, and that this loss erodes the ideas of justice and political life in the Western tradition. Early modern capitalism still retained at least the theory of a Providential moral order, but since the late 19th century, morality has become fully naturalized and secularized, such that what moral categories Classical economics had have been radically instrumentalized since. In the postcapitalist neoliberal world order, no high horizon of just power –no spiritual conception of sovereignty– remains. The paper argues that the reduction of authority to power, which flows from the absence of any traditional conception of sovereignty, is happening with particular ease in Australia, and that in Australia it is only the Indigenous attempt to have their prior sovereignty –as a spiritual reality– recognized that is pushing back against the collapse of political authority into mere executive power.

Ο Dr Paul Tyson είναι ερευνητικός εταίρος στο στο Ινστιτούτο Ανώτερων Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Queensland στην Αυστραλία και μέλος του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta. Ο Tyson συνενώνει στην ερευνητική του εργασία τα πεδία της φιλοσοφίας, της θεολογίας και της κοινωνιολογίας. Η οντολογία και η επιστημολογία, κατανοημένες όχι μόνο φιλοσοφικά ή θεωρητικά, αλλά επίσης θεολογικά και κοινωνιολογικά, αποτελούν τα πεδία του ενδιαφέροντός του. Σήμερα είναι συνεπικεφαλής ερευνών και συντονιστής στο συλλογικό ερευνητικό εγχείρημα Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία που διεξάγεται στο Ινστιτούτο Ανώτερων Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Queensland.

ΛΗΨΗ

Το mέta, το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, καθιστά διαδικτυακά διαθέσιμο το βιβλίο του μέλους του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta καθηγητή Βασίλη Κωστάκη και του Michel Bauwens «Πώς να δημιουργήσουμε μια παγκόσμια και ευημερούσα οικονομία βασισμένη στα κοινά» (2018). Το βιβλίο είναι διαθέσιμο εδώ.

Ο Βασίλης Κωστάκης είναι Καθηγητής Ομότιμης (P2P) Διακυβέρνησης στο Πολυτεχνείο του Tallinn (TalTech) και Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Είναι, επίσης, μέλος του συνεταιρισμού P2P Lab και του ορεινού εργαστηρίου «Τζουμέικερς» στα Τζουμέρκα της Ηπείρου.

Ο Michel Bauwens είναι ο ιδρυτής του P2P Foundation και συνεργάζεται με ένα παγκόσμιο δίκτυο ερευνητών σε θέματα σχετικά με την ομότιμη παραγωγή, τη διακυβέρνηση και την ιδιοκτησία. Επίσης, είναι σύμβουλος στο Smart.be, ένα ταχύτατα αναπτυσσόμενο ευρωπαϊκό οργανισμό αυτόνομων εργαζομένων, όπου επιδιώκουν την κοινωνική μεταρρύθμιση, ενώ εξετάζουν οικολογικά συστήματα λογιστικής με προσανατολισμό τα κοινά.

Το mέta, το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού, καθιστά διαδικτυακά διαθέσιμο το βιβλίο του μέλους του Συμβουλευτικού Σώματος του mέta καθηγητή Βασίλη Κωστάκη «Το ομότιμο μανιφέστο» (2012). Το βιβλίο είναι διαθέσιμο εδώ.

Ο Βασίλης Κωστάκης είναι Καθηγητής Ομότιμης (P2P) Διακυβέρνησης στο Πολυτεχνείο του Tallinn (TalTech) και Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Είναι, επίσης, μέλος του συνεταιρισμού P2P Lab και του ορεινού εργαστηρίου «Τζουμέικερς» στα Τζουμέρκα της Ηπείρου.

Το Κέντρο Μετακαπιταλιστικού Πολιτισμού δημοσιεύει το mέta Working Paper του Γιάννη Παπαδόπουλου, με τίτλο Σε Αναζήτηση Ηθικής: Ο κατακερματισμός της παγιωμένης σχέσης μεταξύ ηθικής και οικονομίας από το σύγχρονο νεοκλασικό μοντέλο οικονομικών.

Σύνοψη

Σε αυτό το άρθρο εξετάζουμε την εξέλιξη της σχέσης μεταξύ ηθικής και οικονομίας. Κυρίως μετά την οικονομική κρίση του 2008, πολλοί οικονομολόγοι, μελετητές και οι φοιτητές ένιωσαν την ανάγκη να βρουν απαντήσεις έξω από την κυρίαρχη οικονομική σκέψη. Μερικές από αυτές τις απαντήσεις έχουν δοθεί, από τη γέννηση της οικονομίας ως ανεξάρτητου τομέα, από την ηθική φιλοσοφία. Ωστόσο, από τη μαθηματικοποίηση της οικονομίας και την απομάκρυνση από το πεδίο της πολιτικής οικονομίας, που κάποτε εμπεριείχε οικονομία, φιλοσοφία, ιστορία και πολιτικές επιστήμες, η ηθική φιλοσοφία έχασε το ρόλο της εντός των οικονομικών συζητήσεων. Τρεις είναι οι κύριες θεωρίες της ηθικής. Ο ωφελιμισμός, η ηθική βασισμένη σε κανόνες και η ηθική των αρετών. Το νεοκλασικό οικονομικό μοντέλο πράγματι επέλεξε τη πρώτη εκ των τριών ώστε να αιτιολογήσει την υπόσταση του, ωστόσο αμέλησε —σκόπιμα ή μη— να συμπεριλάβει τις άλλες δυο. Ο ωφελιμισμός μεταφράστηκε σε ανάλυση κόστους οφέλους, η οποία ταιριάζει στη θεωρία του «homo economicus» και του εγωιστικής αποτύπωσης του ανθρώπινου είδους και ενώ ο σύγχρονος καπιταλισμός αναγνωρίζει τον Άνταμ Σμιθ ως πατέρα του, δεν φαίνεται να αναγνωρίζει ή να θυμάται όχι μόνο τους υπόλοιπους σπουδαίους διανοητές της περιόδου του Σκωτικού Διαφωτισμού, αλλά και την Θεωρία των Ηθικών Συναισθημάτων του Σμιθ. Συμπερασματικά, εάν η ηθική οφείλει να παίξει κάποιο ρόλο στη διαμόρφωση μιας μετακαπιταλιστικής οικονομικής θεωρίας, και να την βοηθήσει να ξεφύγει από την αέναη και άσκοπη προσπάθεια δημιουργίας μιας Wertfreiheit, η μονοδιάστατη επιλογή και ερμηνεία της ηθικής από οικονομολόγους δεν μπορεί να οδηγήσει σε ορθά συμπεράσματα αναφορικά με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Ο Γιάννης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1993 και σπούδασε Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ακολούθως απέκτησε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα στην Πολιτική Οικονομία από το King’s College of London. Αυτή την περίοδο βρίσκεται στο τελευταίο έτος συγγραφής της διδακτορικής του διατριβής με τίτλο “The Ethics of Efficiency and the Efficiency of Ethics” στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, για την οποία έχει λάβει υποτροφία από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας. (ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.).

Λήψη
Μετάβαση στο περιεχόμενο